liefdesverdriet prikbord
Meneer Aardig schrijft:
Hallo iedereen.
Moet even iets kwijt. Aankomende zondag is het 2 weken uit met mijn vriendin. Ze heeft het uitgemaakt omdat ze 'geen gevoel meer heeft'.
Ze houd veel van me, vind mij speciaal, heel erg sexy, maar ziet me meer als beste vriend. Het komt van haar kant, ik vind haar nog helemaal het einde.
We willen rustig aan doen, minder contact hebben, om elkaar toch nog op een normale manier te blijven zien, en we hebben allebei de (valse) hoop
dat het ooit nog goed komt. Al ga ik daar niet van uit. Helaas kwam ik een week geleden achter iets pijnlijks. Voor het gemak, ze heet nu even X.
Ik heb een goede vriend. Ik zal hem even D. noemen. Mijn beste vriend. Totaal niet knap, eigenlijk lelijk om het hard te zeggen, en een beetje vreemd,
en heeft veel dingen waar mijn ex pertinent tegen is, zoals roken, veel drinken, naar de hoeren gaan, etc.
Wij kennen elkaar al acht jaar en zijn dus eerlijk tegen elkaar en zien elkaar zowat als broers.
Afgelopen week gingen we een terrasje pakken en werden nèt niet dronken, deels ook om mijn gebroken hart te vergeten en flink te bezatten. Ik merkte
aan D. dat hij ergens mee zat. Hij wilde mij een smsje laten lezen die X. had gestuurd. Het begon met een sms; “mag ik je wat vragen schat.” Je noemt
een normale vriend geen schat lijkt me. Dat vond ik al vreemd.
Daarna stuurde ze; “Stel dat we meer dan vrienden worden, en zouden zoenen, :P :$ ik zou helemaal gek worden! :$"
Ook las ik wat andere smjes waarin “lieverd” en “schatje” stond. Ik kreeg koud zweet en een blok lood in mijn maag. Ook schrok ik van het aantal
smsjes..
X. zegt dat ze gewoon goeie vrienden zijn, (wat ik niet geloof) en D. zegt dat hij
niet weet wat hij ermee aan moet. Wat ik wel snap.
Ook hebben ze een keer afgesproken. D. was dronken en nodigde haar, niet helder, uit. X. wist niet dat hij dronken was en wilde graag langskomen
om serieus te praten over geesten, bang zijn in het donker en noem maar op. Ik ben een stuk nuchterder en kan daar, toegegeven, niet over meepraten.
Dus met tegenzin vond ik het wel goed. Ik geloof oprecht dat er op die avond niets vreemds is gebeurd, anders had ik het wel gemerkt.
Er zijn nog meer dingetjes, zoals een ketting die D. had meegebracht en toevallig kado gaf aan X. Zij wilde hem non-stop omhouden. Waarop ik zei dat
ik het niet wilde zien als we seks hadden. Dat begreep ze dan weer wel. Ook heeft ze een keer de hele avond (op een grappige, niet sexy manier)
gedanst met hem.
Voor de neutrale toeschouwer; wat is hier aan de hand?! Kan het gewoon een normale vriendschap zijn tussen X en D, of zegt die ketting en die sms
boekdelen? Vooral de manier waarop de “stel je voor” sms werd geschreven.. Vol met :p en :$ smileys, in plaats van zorgwekkende of neutrale tekst.
Het geeft in ieder geval wel aan dat ze eraan denkt, en alleen al daarvoor kan ik jaloers worden.
Ik heb beloofd aan mijn beste vriend om X. niets te laten weten over de smsjes. Puur omdat hij dan erg voor lul staat. Maar ik heb wel het gevoel dat ik
verhaal wil halen bij mijn ex. Zij mist een gevoel, maar komt dat misschien omdat ze aan mijn beste vriend denkt? Als ik haar confronteer met
die smsjes, dan zal ze boos worden op D. en op mij, maar dan is de waarheid boven water, welke waarheid dat dan is. Ik kan haar ook verplichten om
nooit meer contact op te nemen met D. en mijn andere vrienden, zodat ik haar wel nog kan zien. Of, we spreken gewoon af dat we uit elkaars leven
verdwijnen. (Al is zij wel te speciaal om opeens nooit meer te kunnen zien.) Mochten zij hun vriendschap in stand houden,
(hoe je het went of keert, ze zijn close) dan wil ik ze beiden nooit meer zien, omdat mij het teveel pijn doet en het gevoel heb dat ik ben voorgelogen.
En er is nog één probleem. Een familielid van mijn ex is de afgelopen week overleden waardoor ze nu een beetje verward is. Dus als ik haar nu
confronteer met deze kwestie dan maak ik het niet bepaald makkelijk voor haar.
Wat moet ik doen, waar moet ik vanuit gaan?
Groetjes, de wanhopige 22-jarige.
E. schrijft:
Ik vond dat ik eens hulp moest gaan zoeken, het liefst bij personen die ik niet ken...
Ik werd verliefd op een jongen, voor het eerst goed verliefd. Ik heb hem alles van mij gegeven, mijn hele hart en alles wat ik hem kon geven. Ik heb letterlijk alles voor hem gedaan, al zegt jij dat ik nooit moeite heb gedaan.
We hebben veel drama gehad, nu ander half jaar.. begin dit jaar besloten we alles achter ons te laten, maar blijkbaar was ik de enige die dat echt deed. Hij maakte het 1 dag voor mijn eindexamens uit... Deze jongen weet dingen altijd zo goed om te draaien dat ik een hekel aan mezelf begon te krijgen, en een paar keer mezelf pijn heb gedaan, lichamelijk...
Nou accepteerde ik alles en ook al was het uit, ik bleef alles voor hem doen. Ik wist dat het geen relatie was, maar nog steeds had hij mij. We hadden ook een afspraak om met die soort van relatie te stoppen zodra we iets zouden gaan doen dat de ander opnieuw zou kunnen kwetsen. Deze week kwam ik erachter dat ik opnieuw de enige was die zich aan de afspraak hield.
Ik ben nog zo verliefd, dat het me geen pijn doet dat hij 2 keer vreemd is geweest de afgelopen maand, maar dat hij geen enkele spijt heeft en ik hem eigenlijk niks scheel. Ik kan niet wennen aan zonder hem te zijn, ik mis hem zo erg . En diep in mezelf weet ik dat hij helemaal geen goede jongen was voor mij, dat ik beter verdien.. Maar hoe zet ik dit alles van me af? Hoe kom ik hier overheen?
Ninthe:
Ik kan alleen maar zeggen: Stop ermee. Het slijt echt!!Alleen heeft het ontzettend veel tijd nodig. En zelf al ben je er over heen, dan zullen er tijden komen dat je toch nog even aan hem denkt. Denk aan je zelf meissie en je eigen waarde!
Heel veel sterkte!
Ninthe
mooi schrijft:
Hoi mensen,
Ik had een hele lieve vrouw ontmoet via een datingsite. Toen ze voor het eerst voor mijn deur stond, dacht ik, dit kan nooit wat worden. Maar toch het werd steeds leuker.
Ik ben nogal een twijfelaar en had niet goed gereageert op haar signalen dat ze graag wilde dat ik haar huis als mijn huis zag. Maar ik vetrok iedere keer met mijn tas. Zei eindigde een telefoongesprek met "i love you" en ik zei "lieverd".
Tot op een avond ik bij haar kwam en al helemaal wist dat ze het ging uit maken. Maar ze zei "ik heb twijfels". En wat doe ik de sukkel. Ik sta op en zeg dat we het dan beter kunnen uitmaken en dat ik geen contact meer wil. Pure angst. De volgende ochtend per sms excuses aangeboden. Waarop wat lieve woorden heen en weer volgden..
Toen kwamen drie weken vakantie. En man wat heb ik haar gemist, spijt dat ik niet gewoon een keuze durfde te maken. Die drie weken hebben mij echt doen inzien dat ik ontzettend van haar houd.
Gister met elkaar gesproken en ik denk wat mooi dat ik dit nu tegen haar kan zeggen. Maar dat ik ben weggelopen heeft haar liefde doen bekoelen en nu is het uit..Dan vraag ik me ook af, hoe sterk was haar liefde dat die door één avond met excuses de volgende dag kan worden weggevaagd ?
En nu zit er een enorme knoop om mijn maag en ben ik in drie weken tijd, zes kilo afgevallen..En inderdaad je stop je vol met ratio. Maar de emotie zit stevig in het lijf..
E.:
Tjah, als ze al twijfels had, dan heeft het uitmaken door jou haar twijfels bevestigd. En terwijl jij dacht aan het weer op te bouwen, was zij bezig met afbreken. Ik denk dat zij maar verder is gegaan en jij bent blijven hangen. Het is misschien real f. up , maar ik zeg jou wat ik zelf niet toe pas: lieve mensen zat!! Zoals zij, moet jij ook verder gaan.
(Nu moet ik het alleen zelf ook nog toepassen)
Mell schrijft:
Hoi allemaal.
Mijn relatie is net voorbij, 4 weekjes nu, en ik herken veel in jullie verhalen. Nu moet ik en mijn ex ook, helaas bezig met de verdeling van spullen, huis etc. Nu kwam ik erachter dat we ook nog eens om te tafel moeten voor de verzekeringen (afkopen...) en pensioen te regelen. Ik dacht, laat ik even een site doorgeven die jullie misschien ook van pas komt. http://www.eindesamenwonen.nl Het heeft mij veel duidelijkheid gegeven in wat ik moet doen en welke rechten ik in mijn geval heb.
Heel veel sterkte iedereen.
Groeten Mell
menno van leeuwen:
Niet vergeten om ook aan je zelf te denken. De psychologische kant is belangrijk vooral omdat je al die dingen die op die site staan makkelijker kan doen als je niet helemaal depri bent.
http://www.liefdesverdriettips.com/wat-doen-tegen-liefdesverdriet
Thierro schrijft:
Ik kan zeggen dat ik het een plekje heb kunnen geven. Ik kan nu zeggen dat ik der gelukkig wil hebben of het nu met mij is of zonder. Voor mij is het verhaaltje uit en ga ik nu verder.
De afgelopen tijd ben ik aan mezelf gaan werken. Mij zelf te ontwikkelen en persoonlijk sterk te zijn. Ik ben overtuigt van mijn zelfwaarde, ik weet wat ik waard ben. Ik wil geen tijd meer besteden aan het mezelf te verwijten of de ander. Ik heb van de hele situatie iets essentieels geleerd. Iets dat jullie de komende weken/maanden ook zullen leren.
In het begin is het moeilijk maar jullie komen er overheen. Dat beloof ik jullie. Het is moeilijk om dit nog te begrijpen, maar jullie zijn niet alleen.
Veel succes met het verwerken van jullie verdriet. Jullie komen er sterker uit en de volgende relatie zal op deze kennis kunnen staan.
Ik ben blij dat het zo gelopen is. Ik heb mezelf positief veranderd en ben nu veel sterker in algemene situaties. Ze was een prachtmeid en zal vele dingen van haar altijd apprecieren.
Het is apart dat deze hele situatie nodig was om mijn onzekerheid weg te nemen.
Het is niet zo erg. Laat de tranen komen waar nodig, neem een keer diep adem en leer er van. Leer van elke dag te genieten. Want de laatste dag staat altijd sneller voor de deur dan je denkt.
Succes.
Jos schrijft:
Iedereen die het lezen wil:
afgelopen woensdag(23e) is het ook met mijn relatie gedaan, 3.5 jaar bijna hebben we gehad en natuurlijk is dit pijnlijk, wel hebben we beide de tijd gehad om ernaartoe te leven want allebij hadden we irritaties en dingen die niet in ons eigen plaatje paste zoals haar carriere(filmindustrie) waarbij ze zelfs e.v.t langer van huis zou zijn als wat ik kan hebben.
en dan op het laatst zijn haar gevoelens voor mij ook zo gemindert(mede doordat ze zoveel weg was van huis) dat dat ook nog eens mee ging spelen.
nou weet ik wel dat dit de goede keuze is maar dat is natuurlijk altijd alleen relationeel.
mijn gevoel daarintege wat al zo ondzettend hevig is als ik verlieft ben of in de relatie zelf waarin ik erg veel lievde te geven heb denk ik is erg vervelend als het dan ook werkelijk uit gaat.
het voeld alsof je hart breekt in 10000 stukjes en daarbij jij zelf ook inclusief je toekomst plannen en alles wat erbij komt.
nou vroeg ik me zowiezo af of ik de enigge man ben die het hardst huils van beide als je relatie uitgaat.
ik vecht ondzettend tegen het huilen en verlies van je beheersing want niet iedereen hoeft dat te zien en t is gewoon vervelend omdat je niet eens meer normaal kan praten(telefonisch of 1 op 1 maakt niet eens uit).
je wereld staat op z'n kop en valt gewoon helemaal uiteen.
hoe moet je nou omgaan met zulke gevoelens?ik vlucht eigelijk altijd voor dat gevoel d.m.v het opzoekken van mensen en veel lol maken en mischien iets verdovends als alcohol of een sigaret(terwijl ik niet rook).
nouja t is mischien ook wel gewoon fijn om dit idd van je af te schrijven en mischien is er een reactie die nog wat extra pijn afneemt van deze situatie.
in iedergeval alle bedankt voor het "luisteren"
Thierro:
Het is grappig hoe ik dingen in je verhaal herken. Ik vraag me ook af of ieders verhaal uniek is of dat we gewoon allemaal hetzelfde voelen. Alles staat op zijn kop. De toekomst ligt gebroken voor je. De straatlampen op de weg voor je zijn uitgevallen. Het leek of je kilometers vooruit kon kijken. Je had het naar je zin. Maar helaas. Nu zul je je eigen weg weer moeten vinden en een eigen thuis. Dat is eng. Je probeert alles te rationaliseren en te relativeren. Je probeert jezelf ten rust te stellen met logica. Maar ondanks die waarheid is het erg moeilijk om toch verder te gaan.
Ik weet niet of mensen hier echt in de liefde geloven; de ware tussen al die miljarden mensen. Ik heb dit wel. Mijn vertrouwen en geloof waren zo sterk. Zij heeft me laten geloven, ook al geloofde ik voor haar niet. Ze brak mijn hart en nu voelt het alsof ik in een lege ruimte leef.
Ik probeer een uitweg te zoeken bij wetenschap om de pijn te verlichten. Dat alles een primaire revolutionaire basis kent en hier regels gelden waar je je aan moet houden. Het nadeel is dat je op deze manier je gevoel uitschakelt en gecontroleerd en gevoelloos leeft.
Ik ben zelf tegen alcohol en roken. Maar ook ik heb in zwakte naar de drankfles gegrepen en de sigaretten. Het verzachte, het voelde heerlijk. Je moet leren opnieuw sterk te zijn. Vooral wetende dat je een onbreekbaar schild samen met je grote liefde had opgebouwd en dat deel weg is. Tijd voor herstelwerk.
Laat je gevoelens tot uiting komen, Jos. Soms moet je je gewonnen geven. Wat ik zelf heb ondervonden, is dat je het wel kunt wegduwen of overstorten met andere dingen, maar onder die grote laag van andere dingen blijft de hartpijn.
Ik weet niet of liefde echt is of gewoon wetenschap is. Maar ik weet wel dat ik niet altijd wil redeneren wat betreft gevoel. Dat is mijn keuze. Ookal kan het in de wetenschap een potentiele mislukking zijn. Ik kies voor mezelf en ik weet dat ik alles heb gedaan voor haar. Ik heb haar mijn liefde gegeven, mijn onzekerheid, mijzelf en alles op en eraan. Natuurlijk zijn er dingen die ik anders wou, maar je hebt twee mensen nodig om iets in een relatie te overwinnen.
Ik weet niet wat de toekomst zal brengen, dat is het positieve dat ik eraan over heb gehouden. Ik zie meer waarde in de dagen en de dingen om me heen. Ik ben er meer om gaan geven, omdat alles zo snel en plots over kan zijn. Ik heb ook geleerd dat ik zelf volledig moet zijn en zelf ontwikkeld, dat ik mijn eigen beste vriend ben. Dit zal je helpen in je leven. Leer jezelf een hoog zelfwaarde aan. Je moet voor JEZELF weten dat jij het aller beste bent op deze wereld. Iedereen in jouw wereld is een gast en jij bent de host. Ik heb verdriet, omdat ik haar nodig had om verder gelukkiger te kunnen leven. Dit geeft enkel aan dat jezelf niet sterk in je schoenen staat en jijzelf niet in balans bent. Wanneer je je realiseert dat een ander je gelukkig maakt, moet je aan je eigen leven werken. Jij bent de baas over je eigen geluk.
Leer jezelf kennen, streef je doelen achterna. Want ook al mag je ooit eens een schouderklopje verdienen van de wereld om je heen, het hartzeer zul je altijd terug vinden in de spiegel smorgens. Het gaat alleen om jezelf tevreden te houden. Dit zal je sterk maken en beter kunnen laten anticiperen op wat de toekomst je geeft.
Probeer je te realiseren dat je jezelf hebt gegeven, je een risico hebt genomen en je niet te hard moet zijn voor jezelf dat je je blijft pijnigen aan de dingen die anders had gemoeten.
We moeten maar zien waar het loopt. Ik wens je veel sterkte.
Buzzie:
kerel je bent niet de enige. Vorigeweek woensdag 30juni was ik aan de beurt. 2 jaar naar de heilige hemel. Ik moest wel lachen om je stukje of het waar is dat wij altijd harder janken dan de vrouw op dat moment. Ik wel iedergeval en dat doet me goed dat ik niet de enige bent. Glashard was ze. Mevrouw liet een enkele traan en zei dat ze me niet wilde kwetsen. Na een afgesproken te hebben om een bepaalde tijd een radiostilte af te kondigen trok ik dit na 4 dagen niet meer. Die onzekerheid kost je de kop en ga daarom vanavond met haar in gesprek om een definitief punt achter onze relatie te zetten.
Je bent niet de enige.
biertje?
Nir schrijft:
Ik voel me zo ontzettend rot. Dit weekend is mijn relatie uit gegaan. Hij was de liefde van mijn leven, maar we hadden de laatste tijd veel ruzie. Zo ook deze bewuste avond. Voor de rest was het super als we geen ruzie hadden. We waren niet voor niets al bijna 3 jaar bij elkaar. We hadden het er laatst over gehad dat het nu echt beter moest gaan, omdat de ruzies slopend waren voor ons allebei. Waarom we zoveel ruzie hadden was waarschijnlijk omdat we zo verschillend waren. Ik ben heel onzeker en heb ook best wel wat aandacht nodig. Hij is nogal een egotripper, die mij regelmatig even vergat. Toch kon hij ook heel lief zijn, alleen twijfelde ik vaak of hij het meende, omdat uit zijn gedrag vaak niet bleek hoe gek hij op me was. Daarnaast zei hij wel vaker wat ik wou horen. Voor vrienden deed hij namelijk alles om indruk te maken, net als bij zijn familie. Die waren heilig. Terwijl ik eigenlijk deels als vanzelfsprekend werd gezien. Ik begreep dat niet. Was ik dan wel de liefde van zijn leven?
Maar verder hadden we het ook vaak ZO leuk. En hij zei dat hij oud wou worden met mij.
Nu is dus alles in die laatste ruzie opeens weg. Het was 'S nachts. We waren op stap. En ik heb ruzie met hem 'gezocht', omdat hij me aan mijn lot overliet. Zijn broertje deed leuker met mij, dan hij zelf. Op dat moment heeft hij het uitgemaakt. Met drank op, tijdens dat feestje. We hebben allebei ergens anders geslapen. Later heb ik wat spullen opgehaald en ik vroeg of hij wou praten. Hij wou dat op dat moment niet 'misschien later in de week'. In een moment van verstandsverbijstering heb ik hem later gesmst. Dat ik hem zo miste en dat ik wel wist dat het beter was nu, maar of we later nog eens konden kijken. Ik kreeg het onnodig harde smsje: Nee, het is over en uit is uit voor mij.
Ik begrijp niet hoe hij nu zo kan doen. Dat het niet eens normaal kan. Ik weet dat het beter is voor mezelf, maar mis hem ontzettend en zou hem waarschijnlijk wel terug nemen als hij dat wou. En dat het na zoveel ook leuke tijden, zo uit moet gaan vind ik verschrikkelijk. Ik mis hem, als vriendje en als beste vriend. Nooit meer even knuffelen of tegen hem aankruipen. Nooit meer. En het voelt alsof ik het er super moeilijk mee heb, terwijl hij er geen problemen mee heeft.
Jos:
als ik je verhaal zo lees, maak de goede beslissing en ga verder!
maar ik voel wel met je mee, zit zelf ook flink in de knoei.
verder kan ik niet zeggen wat je allemaal moet doen en wat er allemaal goed is voor jou, mischien dat er iemand is die dat wel kan maar voor mij is het enigge wat ik kan doen: laten weten dat er iemand is die met je meeleeft. gr jos
muisje schrijft:
Dit is zo vreemd.Ik heb dit werkelijk nog nooit meegemaakt.
Een half jaar geleden leerde ik via internet een man kennen.Na 2 maanden gemaild te hebben vroeg hij om een keer af te spreken.Het was geen liefde op het eerste gezicht, maar het was wel bere-gezellig.De volgende afspraak volgde.We zijn daarna een paar keer uit eten geweest,naar de film, we hebben gewandeld.Ik was en werd niet verliefd en we besloten te kijken hoe het verder zou gaan.Onze afspraakjes waren mij heel dierbaar.Voor het eerst in hele lange tijd kreeg ik bloemen en positieve aandacht.Ik heb niet zo'n goede ervaringen met mannen in het verleden gehad.Na een tijdje begon het bij mij toch wel te knagen dat ik me verder niet tot hem aangetrokken voelde.Er is dan toch iets aan de hand.Het contact begon wat meer van zijn kant te komen.Ik was zo graag verliefd op hem geworden,hij heeft een gouden karakter.er is verder nooit iets tussen ons gebeurd en hij was een echte gentleman en drong nooit ergens op aan.Afgelopen zaterdag hebben we een serieus gesprek gehad.Ik vertelde hem dat ik hem heel graag mag en dat hij heel veel voor mij betekend, maar dat ik na een half jaar ook wel merkte dat ik niet verliefd werd en dat er geen relatie in zou zitten voor de toekomst.Ik sta nog steeds achter mijn besluit eerlijk te zijn geweest tegen hem,hij verdient ook de waarheid.Het kwam ook niet als donderslag bij heldere hemel,we hadden het er al eens eerder over gehad.Natuurlijk was hij ook teleurgesteld en vond hij het erg jammer, maar hij toonde me veel begrip en was heel dankbaar dat ik eerlijk was.Een dag later kreeg ik een heel lief mailtje van hem dat hij het heel erg waardeerde dat ik eerlijk was en dat hij mij een lieve man toewenste in de toekomst en dat als ik verder niets voor hem zou voelen we het hierbij zouden moeten laten.Hij bedankte mij voor de ontzettende leuke en gezellige tijd.Nu komt het vreemde:ik voel mij zo verdrietig.Ik mis hem nu al en ik vind dat ik geen recht heb op dit gevoel.Hij heeft afscheid genomen en ik ben een ontzettende lieve vriend kwijt.Ik heb er heel erg om moeten huilen en ben in de war.Ik heb hem teruggemaild dat ik het zo knap vond dat hij het zo goed op nam en dat ik hem ook een hele leuke vrouw voor de toekomst wenste,wat ik ook echt meen.Ik weet dat mijn besluit om geen relatie met hem te beginnen goed is(ook naar hem toe).Maar dit lijkt wel een soort omgekeerde liefdesverdriet.ik mailde hem nog dat als hij over een tijdje het leuk vind een bakkie te doen dat ik dat ontzettend leuk zou vinden, maar dat ik ook begrijp als hij die behoefte niet heeft.Ik ken dit gevoel helemaal niet.Is er iemand die dit ook een heeft ervaren?Zou ik over een tijdje hem kunnen mailen?Het is fijn dat er een forum is zodat je verdriet van je af kunt schrijven.Ik hoop op een reactie van jullie
Thierro:
Wel, nu komt het leuke deel; hoe een vrouw met logica uitleggen waarom iets is.
Jij bent jij, iemand met een breed karakter dat je uniek maakt in deze wereld. Toch zit er diep binnen van jou een deel dat identiek is aan alle andere vrouwen op deze wereld.
Dit is evolutie. Er is een deel van jou dat een eigen leven leidt en eigen acties creëert op een non-bewuste level; iets automatisch gerelateerd aan het gedrag van een mannelijke partner.
Wat duidelijk op te vatten is in jouw bericht is dat het een veel te aardige jongen is. Je weet wat ze zeggen; aardige jongens eindigen als laatst.
Hij haalt niet dat bepaalde deel over in jou (het evolutionaire) om jouw hartje sneller en wilder te laten trekken.
Hier kan ik honderden dingen in jouw woorden opnoemen die dat vaststellen.
Er is een conflict in je gaande. Een conflict met aan de ene zijde de emotionele kant en de andere kant het geprogrammeerde evolutionaire.
mooi:
Muisje,
Wat is liefde voor jou, misschien houd je wel van hem.
Thierro schrijft:
Na 5 jaar trekt ze de stekker uit het stopcontact en valt alles doodstil en donker. Een waarschuwing zat er haast niet in, de indruk dat het ooit zou gebeuren leek het meest absurde wat er kon gebeuren, dus dit kwam als een donderslag aan een zacht blauwe hemel.
Het is onwerkelijk en bitter hard. Ik begrijp niet hoe een liefdevol hart zomaar om kan slaan in kilte en afstand. Een hart dat ooit zo verlangde en zei; ‘kom bij me’ en nu alleen maar schreeuwt; 'ga weg'. Dan neemt egoïsme iemand over. Terwijl de een zijn/haar gevoelens nog koestert voor de andere, ligt het voor de andere compleet stil. Dan voelen haar woorden als regen en haar acties als kou.
Ik heb tijd nodig, tijd nodig om te acclimatiseren het door te laten dringen en te verwerken. Ik kan de angst plaatsen die ik voel. De fantasieën en dromen die we samen inbeelden liggen nu gebroken voor me. Het moeilijke werk om een schep te pakken en de hele boel om te graven. Ik zal herinneringen tegen komen die ik dwars door mijn hart zal voelen, maar ik zal zwoegen en weer opbouwen. Iets nieuws bouwen met een sterk fundament. Dit keer doe ik het anders.
Ik heb haar nooit voor lief genomen. Elke nacht wachtte ik tot ze sliep en keek ik naar haar en waardeerde ik haar warmte, haar ademhaling, haar glimlach die me laat weten dat ze zich goed voelt bij me en veilig. Nu kon ik slapen en uitkijken naar de volgende morgen. Dan keek ik uit naar haar wakker worden, het weg wrijven van de slaap uit haar ogen, de kreuntjes van het uitrekken en hoe ze haar lichaam vastklampt aan het mijne. Nu lig ik in de weg, kan ze niet verder en moet ze door me heen breken.
Ik heb geen zin aan goede bedoelingen van anderen of dat nu zo zal zijn of niet. Dit is mijn eerste gebroken hart en ik zal de stukjes bij elkaar rapen. Ik zal vechten voor dat wat ik wil in het leven. Mijn geheimpje zal zijn dat ik lief ben, te lief in vele ogen. Of er nu ooit een meisje naast me zal liggen, zal ik verzwijgen wat ik echt voel uit bestwil. Elke nacht dat ik naast haar zal liggen terwijl ze slaapt zal ik zeggen; ‘Ik hou van jou.. Ik wou dat ik me kon uiten zoals ik wou..’ Al ben ik bang dat ik altijd terug zal denken aan haar. Tijd heelt alle wonden, maar niet het gevoel van; ‘wat als?’ .. Dan zou het anders zijn gelopen, dat geloof en weet ik. Dan zou ik dit nu niet schrijven. Ik weet dat ik fout zat door onzeker te zijn en te lief. Ik weet dat zij nog langer had vast moeten houden. Ik denk dat we gelukkig zouden zijn geweest. Ik geloofde niet genoeg in mijzelf. Nu wel, maar net te laat.
Ik wil dat ze gelukkig word. Laten we genieten van het leven al is het nu even zwaar. Ik wens je alles toe, oke?
Thierro@live.nl
Moniek schrijft:
Hi There,
Graag zou ik jullie advies willen horen, heb de laatste tijd veel gehad aan het forum, de reacties en ervaringen van jullie om mijn liefdesverdriet te verwerken.
Ruim 4 maanden geleden is mijn relatie met mijn vriend stuk gelopen, we gingen ruim een jaar. Ik ben hier echt kapot van geweest, echter heb ik ingezien dat ik verder moet en ik niet te lang moet blijven stil staan.
Zo langzaam aan denk ik wel dat ik toe ben aan het ontmoeten van nieuwe jongens, echter ben ik hier niet zo een held in.... Wat mij een goed idee lijkt is om eens online te gaan daten, alleen zijn er zoveel van die dating websites. Nu heb ik van een kennis vernomen dat zij een vriendin heeft die een hele leuke jongen heeft leren kennen via de dating website http://www.parship.nl/ nu zou ik dit ook wel willen alleen is het vrij duur om je hier in te schrijven, wat zijn jullie ervaringen en weten jullie andere goede (goedkope of gratis) dating websites?
Heel veel dank!
Groetjes
Xx
Moniek
Thierro:
Wat mijn ervaring is met die sites is dat het erg gedwongen is en een grote vleesmarkt is waar iedereen in een reeks van muisklikken gekeurd worden op uiterlijk en status en de hoop dat het portret dat is neer gezet klopt. Iedereen is te gefocust op een bepaald doel waardoor de waarde en spontaniteit van iets totaal ontgaan wordt. Liefde moet je immers verrassen, datingsites zijn te geforceerd.
Natuurlijk is er de kans op iets leuks, maar wees wel voorzichtig. Er zitten een hoop wolven in schaapskleren bij die je liever niet wilt leren kennen. Maar goed, ik hoef je dit vast niet te vertellen.
Andere opties zijn ook bijvoorbeeld spelletjes/chat sites (playtopia.nl) e.a. om een leuke knul tegen te komen.
Houdt je centjes lekker in je portemonnee en verwen jezelf met een dagje weg met een stel vrienden. Wie weet bots je nog tegen een leuke knul aan. Houdt het lekker spontaan, laat je verrassen door wat komen gaat.
Een datingssite kan je gewoon proberen; er zijn tal van rot ervaringen en tal van goede ervaringen, maar mijn mening blijft dat liefde op een andere basis moet ontstaan.
Charissa:
Hey Moniek,
Ook ik heb in het zelfde schuitje gezeten. Er zijn onwijs veel datingsites en de kwaliteit is niet overal even goed. Ze spreken ook vaak allemaal een andere doelgroep aan. Voor het gemak heb ik een lijstje gemaakt van leuke datingsites met een korte beschrijving per datingsite. <a href="http://www.tipsonlinedating.nl/overzicht-van-datingsites-in-nederland.html">Overzicht datingsites in Nederland</a>
Charissa:
Er ging iets mis met de link in het vorige bericht
http://www.tipsonlinedating.nl/overzicht-van-datingsites-in-nederland.html
Dit is de eerste pagina. Volgende pagina.